De historie van het dorpshuis

 

In De Leeuwarder Courant van 1 juli 1953 staat geschreven:

“Makkinga wil een dorpshuis stichten.
Het ontbreken van voldoende zaalruimte wordt al een aantal jaren als een gemis gevoeld. Veelvuldig moeten plaatselijke verenigingen een uitvoering herhalen.
Het dorp kent een bloeiend verenigingsleven en met vele voorstellingen, vergaderingen, demonstraties en andere bijeenkomsten is het dorp gehandicapt”. Er is maar één cafézaal waar hooguit 130 personen een plaatsje kunnen vinden. Bij b.v. uitvoeringen van zangvereniging “De Vriendschap” en muziekvereniging “Crescendo”, moeten er soms drie of vier avonden worden georganiseerd. Daarnaast heeft ook toneelvereniging “Het Ontluikende Bloempje” gebrek aan zaalruimte en wordt daardoor geremd in haar ontplooiing.
Gedacht wordt aan een zaal voor 300 personen, welke niet alleen geschikt moet zijn voor uitvoeringen e.d., maar ook dienst moet kunnen doen als gymnastieklokaal”.
De vergaderingen en uitvoeringen vonden plaats in hotel Schurer en de cafés Dokter en Slofstra/Jongedijk.

De plannenmakers hadden al precies voor ogen hoe het gebouw er moest komen uit te zien. Een zaal door middel van schotten onderverdeeld in twee gedeelten. Kleedkamers onder het toneel. Verder zal er een kleine vergaderzaal en een garderobe moeten worden gerealiseerd. Over de plaats waar het dorpshuis gebouwd moet worden was op dat moment nog geen duidelijkheid. De kosten zouden naar schatting f 30.000,-- zijn. Een inwoner van Makkinga stelt een garantiefonds van f 10.000,-- beschikbaar. De andere gelden zullen worden opgebracht door o.a. een grote landelijke prijsvraag.

In juni 1954 lezen we dat de gemeenteraad heeft beslist dat Makkinga geen gymnastiekzaal krijgt.
Makkinga is teleurgesteld over deze gang van zaken. Men herinnert zich zeer goed dat de burgemeester uitdrukkelijk heeft toegezegd dat het dorp (in 1954) een gymnastieklokaal bij de openbare lagere school zou krijgen. Wat er op deze manier van het gymnastiekonderwijs op school terecht komt laat zich raden. De gymnasten van Makkinga gaan, op de fiets, voor hun sport naar de omliggende dorpen, die wel over een geschikte accommodatie beschikken.
De plannen liepen dus voor de Makkingaster bevolking uit op een drama. Het mislukken van de plannen lag niet aan het dorp zelf, want dat wilde er het nodige in investeren. Op de plannen om een grote verloting te organiseren werd aanvankelijk door het departement van Justitie positief gereageerd. Het advies was om het groots aan te pakken met een auto als hoofdprijs. Toen de organiserende commissie alles in kannen en kruiken had, er was een auto geregeld voor de helft van de prijs, zette “Den Haag” er een domper op. De motivatie hiervoor was dat een locale aangelegenheid niet een auto als hoofdprijs beschikbaar mocht stellen, twee bromfietsen was voldoende. Deze beslissing zette de commissie aan het rekenen en dat leerde hun dat er op deze wijze niet voldoende geld, de verloting werd immers minder aantrekkelijk, zou binnenkomen.

Daar ook het gemeentebestuur geen enkele interesse toonde, moest Makkinga haar plannen voor het stichten van een dorpshuis, annex gymnastieklokaal wel staken. In de Leeuwarder Courant lezen we naar aanleiding van deze mislukking het volgende:

“En nu is de eerste jaren ook het gymnastieklokaal van de baan Is het wonder, dat Makkinga wat bitter wordt bij al die mooie verhalen over achtergelaten gebieden, die omhoog gestoten moeten worden?”

Ondanks de grote teleurstelling ging men in Makkinga niet bij de pakken neerzitten en werd de draad na enige tijd weer opgepakt. Achter de schermen werd er druk gewerkt aan de realisering van een dorpshuis met gymnastieklokaal. Na jaren van intensief overleg kwamen in september 1959 de verlossende woorden: “Makkinga krijgt een dorpshuis”.
Makkinga had als eigen bijdrage al een bedrag van maar liefst f 15.000,-- bijeengebracht, maar had de overtuiging om dit bedrag met nog eens f 5.000,-- te kunnen verhogen. Het dorp had toen ongeveer duizend inwoners, wat neerkomt op een bijdrage van maar liefst f 20,-- per persoon van klein tot groot. Daarnaast was de zelfwerkzaamheid groot. Negenentwintig verenigingen waren lid van de stichting Dorpshuis Makkinga en van al deze verenigingen hadden leden beloofd bij de (grond-) werkzaamheden te helpen. Werkverdeler/toezichthouder bij de werkzaamheden was vrachtrijder Meine Wemer. Regelmatig waren er dagen dat er minstens dertig vrijwilligers bezig waren. Ook de vrouwen droegen hun steentje bij. Zij voorzagen de werkers op tijd van koffie en thee en andere versnaperingen.

Op 30 september 1960 werd het dorpshuis op feestelijke wijze geopend. De officiële openingshandeling werd verricht door gedeputeerde Brouwer, die de sleutel kreeg overhandigd door de zesjarige Froukje Oosterhof en Tina Post.
Het Dorpshuis bestond bij de totstandkoming uit een grote zaal met een vast toneel, een toegang met hal, links een keuken en rechts een garderobe. De zaal is 9 bij 18 meter (zonder het podium) en kan tussen de 200 en 250 personen plaats bieden. De zaal kan door een harmonicawand in twee gedeelten worden verdeeld.

dorpshuis luchtfoto (vaag)Het Dorpshuis heeft in de loop der jaren een aantal bijgebouwen gekregen. De korf- en voetballers die jarenlang op het land van Jan Wiebe Schurer, achter de school hun sport hadden beoefend, kregen in 1969 de beschikking over een nieuw veld bij het Dorpshuis. De logische uitbreiding van het Dorpshuis was een aanbouw bestaande uit twee kleedboxen, waar ook de gymnasten en later de volleybalclub gebruik van konden maken.
Hiermee was de “koek” van aanbouw aan het Dorpshuis nog niet op. Jarenlang had het bestuur van “Het Groene Kruis Makkinga en omstreken” gestreden voor een eigen wijkgebouw. Men beschikte over een magazijn dat bij de wijkzuster aan huis was. Dit was geen goede zaak en in overleg met het stichtingsbestuur van het Dorpshuis werd besloten een nieuw wijkgebouw aan het Dorpshuis vast te bouwen. Dit zou de kosten drukken. Stichting Dorpshuis stelde gratis de grond beschikbaar. De totale kosten werden geraamd op f 65.000,--, waarvan de bevolking om voor subsidie in aanmerking te komen 10% moest bijdragen. Dit bleek voor de dorpsgemeenschap geen enkel probleem, er kwam maar liefst f 12.000,-- op tafel. Op zaterdagmorgen 6 september 1969 werd het nieuwe wijkgebouw door burgemeester Oosterwijk geopend. Hij kwalificeerde de bebouwing van het Dorpshuis met daaraan vast het wijkgebouw en kleedlokaal voor de sport, als één groot dorpscentrum. “Het kan een voorbeeld voor andere dorpen zijn”, volgens Oosterwijk, die woorden van lof uitte aan de bevolking van Makkinga, die zich bereid getoond had veel voor en met elkaar te willen doen.

Na ruim twintig jaar voldeed het Dorpshuis niet meer aan de eisen van de tijd en kampte de stichting met ruimtegebrek. Ook de sportvereniging maakt een bloeiperiode door. Het aantal leden nam sterk toe, waardoor de twee kleedkamers niet toereikend waren. Er werd een commissie in het leven geroepen onder de naam “Multifunctioneel Centrum Makkinga i.o.” Bij de gemeente waren plannen om op drie fronten in Makkinga te gaan bouwen: nieuwe kleedaccommodaties, een nieuw vergroot gymnastieklokaal en een verbeterd Dorpshuis. De kosten hiervan waren begroot op 1,5 â 2 miljoen gulden.
De commissie onderzocht de mogelijkheden om voor dat geld doeltreffender te gaan bouwen. Ze kwam tot de conclusie dat de verbouw van het dorpshuis met uitbreiding van twee naar vier kleedkamers en de aanbouw van een kantine, keuken en sporthal mogelijk moest zijn. Door de economische teruggang schrapte de gemeente de bouwplannen in 1982 voorlopig voor vier jaar uit de begroting. De commissie zag in dat door geldgebrek haar oorspronkelijke plannen niet in één keer realiseerbaar waren en splitste ze daarom in twee fasen.
Men ging in eerste instantie voor verbetering en uitbreiding van het dorpshuis. Ook de verbouw van de was- en kleed- gelegenheid had prioriteit. Daarnaast ging men voor een nieuwe keuken met berging en aanbouw van een kantine. Het realiseren van een sporthal werd op een laag pitje gezet. Het totale kostenplaatje van genoemde plannen was maar liefst f 420.000,--, exclusief f 40.000,-- inrichtingskosten. Zoals gewoonlijk moest ook nu weer de bevolking een bijdrage leveren, ditmaal van maar liefst f 25.000,--.

Uiteindelijk werden de laatst beschreven plannen werkelijkheid en in 1987 werd de kantine feestelijk geopend.
December 1994 werd de aula gerealiseerd, die weer was aangebouwd aan het Groene Kruisgebouw.
De peuterschool heeft een aantal jaren onderdak gehad in het Haventje. De ruimte daar werd te klein en daarom was de voor de hand liggende oplossing dat de peuters zouden verhuizen naar het Groene Kruisgebouw. Dit voorstel gaf nogal enige commotie in het dorp omdat de peuters en de aula “buren” van elkaar zouden worden. Zoals vaker, konden de peuters, na een goed overleg in september 1995 verhuizen naar het Groene Kruisgebouw.

Dorpshuis voorkant

Dorpshuis 2008 (foto RH)

Bovenstaand artikel is overgenomen uit "Makkinga 1408-2008, haar geschiedenis van zes eeuwen"

 

Een afspraak maken?


Neem dan contact op met de beheerder.

Haar mailadres is:
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Ons adres

Oosterhuisweg 3
8423 TG Makkinga
Tel: 0516-441315